SCP-076 — اِیبل | اس‌سی‌پی فارسی

از: دکتر █████ █. █████
به: مدیر ماریا جونز، ادارهٔ ثبت و امنیت اطلاعات
موضوع: بازنگری پروندهٔ SCP-076

███،

باید رسماً اعلام کنم که شدیداً با بازنگری‌های پیشنهادی در پروندهٔ رویه‌های ویژهٔ محبوس‌سازی SCP-076 مخالفم. می‌دانم «همه‌چیز مهم را همین حالا سانسور کن» ادعا می‌کند که این موضوع یک خطر امنیتی است، اما من و تو هر دو می‌دانیم که این فقط تلاش رده‌بالاهاست برای اینکه بزرگ‌ترین و شرم‌آورترین اشتباه تاریخشان را لعنتی زیر فرش جارو کنند. امگا-7 اتفاق افتاد. وجود داشت. آن آدم‌ها به خاطر اشتباه شما مردند و نمی‌توانید این واقعیت را تغییر دهید، مهم نیست چقدر تلاش کنید آن را پنهان کنید.

به خاطر خدا، مرد، آن‌هایی که از او نگهبانی می‌کنند حق دارند دقیقاً بدانند با چه چیزی طرف‌اند و او چه کارهایی کرده است. کاری که ما کردیم. اینکه چطور گند زدیم، تا آن‌ها بهتر از ما عمل کنند.

███

رویه‌های ویژه محبوس‌سازی: منطقهٔ محبوس‌سازی 25b باید در عمق ۲۰۰ متری زیر سطح دریا، درون سنگ بستر یکپارچه و در منطقه‌ای از نظر لرزه‌شناسی پایدار حفر شود. تنها راه دسترسی به تأسیسات محبوس‌سازی باید یک چاهک آسانسور عمودی باشد که هر پنجاه (۵۰) متر با یک درِ انفجاری تقویت‌شده جدا شده و از ماده‌ای با ضخامت ۲۰ سانتی‌متر ساخته شده باشد. چاهک آسانسور باید هنگامی که مورد استفاده نیست، با آب دریا پر شود.

منطقهٔ محبوس‌سازی 25b باید از اجزای زیر تشکیل شود:

یک محدودهٔ امنیتی بیرونی برای مقابله با تهدیدات خارجی، که توسط نیروهای امنیتی آموزش‌دیده در نبرد در فضاهای بسته و تاکتیک‌های مقابله با نفوذ اداره شود.
یک منطقهٔ اداری و پشتیبانی (ASA) متشکل از تأسیسات پشتیبانی و محل اقامت کارکنان مستقر در محل.
یک منطقهٔ محبوس‌سازی اصلی (PCZ) متشکل از مکعبی به ابعاد ۷ متر که در لایه‌ای به ضخامت ۱.۵ متر از مادهٔ تقویت‌شده محصور شده است. PCZ باید به‌گونه‌ای طراحی شود که در صورت نیاز بتوان آن را از آب پر و تخلیه کرد و باید تا زمانی که دسترسی به محتویات آن ضروری نشده، پر از آب دریا باقی بماند.
یک «راهروی کشتار» ۱۵۰ متری که تنها مسیر دسترسی به PCZ از ASA باشد (شامل خطوط آب، برق، تخلیه و تهویه). دیوارها و کف راهرو باید به شیوه‌ای مشابه PCZ تقویت شوند و علاوه بر آن، به یک سامانهٔ بازدارندهٔ الکتریکی مجهز باشند که قادر به وارد کردن شوک ۲۰٬۰۰۰ ولتی باشد.

یک ایستگاه امنیتی در ورودی راهروی کشتار باید در هر لحظه با دست‌کم سه (۳) نیروی امنیتی مسلح تحت نظارت باشد. تسلیحات باید شامل، اما نه محدود به، حداقل یک سامانهٔ CIW ███████ نصب‌شده روی پایهٔ گردان، با میدان دید مستقیم در امتداد راهرو باشد و برای محافظت از اپراتور در برابر سلاح‌های پرتاب‌شده، یک صفحهٔ پلکسی‌گلاس نیز تعبیه شود.

در صورت وقوع یک نقض کامل محبوس‌سازی، تمام کارکنان مستقر در محل باید فوراً برای دریافت سلاح و زره به نزدیک‌ترین ایستگاه امنیتی مراجعه کنند. کارکنان باید تا زمانی که خنثی‌سازی SCP-076-2 تأیید شود، در وضعیت هشدار یک باقی بمانند. اگر ۹۰ دقیقه پس از اعلام نقض کامل محبوس‌سازی بگذرد و دستور پایان وضعیت هشدار توسط کارکنان سطح ۴ یا بالاتر صادر نشده باشد، اقدامات نهایی اضطراری فعال خواهند شد؛ کل تأسیسات با آب دریا پر شده و چاهک دسترسی برای حداقل ۲۴ ساعت مسدود خواهد شد، سپس تلاش برای بازیابی آغاز می‌شود. این امر، به‌ناچار، منجر به مرگ تمام کارکنان مستقر در محل خواهد شد.

شرح: SCP-076 از دو جزء تشکیل شده است: یک مکعب سنگی (SCP-076-1) و یک موجودیت انسان‌نما که درون آن محبوس شده است (SCP-076-2).

SCP-076-1 مکعبی به ابعاد ۳ متر است که از سنگ دگرگونی سیاه‌رنگ و لکه‌دار ساخته شده است. تمام سطوح بیرونی و داخلی SCP-076-1 با الگوهایی عمیقاً حکاکی‌شده پوشیده شده‌اند که با هیچ تمدن شناخته‌شده‌ای مطابقت ندارند. تحلیل رادیوایزوتوپی نشان می‌دهد که این شیء تقریباً ده هزار (۱۰٬۰۰۰) سال قدمت دارد. در یکی از وجوه آن دری قرار دارد که با قفلی به عرض ۰.۵ متر بسته شده و بیست (۲۰) قفل کوچک‌تر نیز به شکل دایره‌ای آن را احاطه کرده‌اند. تاکنون هیچ‌یک از کلیدها پیدا نشده‌اند و همین امر باعث شده پس از بسته شدن در، قفل کردن دوبارهٔ آن غیرممکن باشد.

دمای داخلی تقریباً ۹۳ کلوین است و با هیچ روشی، چه از داخل و چه از خارج، قابل تغییر نیست. درست در مرکز اتاق، تابوتی سنگی به ارتفاع ۲.۱۳ متر قرار دارد که با چندین زنجیر با جنس و ساختاری ناشناخته در جای خود ثابت شده و در آن بسته شده است؛ این زنجیرها به گوشه‌های داخلی SCP-076-1 متصل هستند.

SCP-076-2 ظاهری شبیه یک مرد انسانی سامی‌تبار لاغراندام در اواخر دههٔ بیست سالگی دارد. موها سیاه و چشم‌ها خاکستری هستند و رنگ پوست زیتونی است. ارتفاع آزمودنی ۱.۹۶ متر و وزن آن ۸۱.۶۵ کیلوگرم است. تعداد زیادی خالکوبی با نمادنگاری‌های اسرارآمیز و غیبی در سراسر بدن آن وجود دارد (که بیشتر به شکل چهره‌های شیطانیِ زل‌زده هستند) و از طرح‌های ظریف تا نقش‌هایی آشکارا پرزرق‌وبرق متغیرند. هنگامی که آزمودنی درون SCP-076-1 محصور است، از نظر فنی مرده محسوب می‌شود.

با این حال، گاهی اوقات SCP-076-2 بیدار می‌شود و عملاً «دوباره جان می‌گیرد» و تمام فرایندهای حیاتی لازم برای حفظ حیات یک انسان زنده را از سر می‌گیرد. آزمودنی سپس تلاش می‌کند SCP-076-1 را ترک کند. در صورت موفقیت، آزمودنی وارد حالت خلسه شده و نزدیک‌ترین انسان را جست‌وجو می‌کند و در این فرایند تمام موجودات زندهٔ دیگر را نادیده می‌گیرد. پس از تماس با انسان‌های زنده، SCP-076-2 وارد حالت خشم می‌شود و تلاش می‌کند با تمام انسان‌هایی که با آن‌ها مواجه می‌شود درگیر شده و آن‌ها را بکشد. تاکنون، تنها مرگ خود آزمودنی مؤثر بودن برای پایان دادن به این کشتارها نشان داده شده است.

خنثی‌سازی SCP-076-2 اغلب به دلیل توانایی‌های فیزیکی قابل‌توجه آن مشکل‌ساز است. آزمودنی دارای قدرت و سرعت فراانسانی است و با اینکه آسیب‌ناپذیر نیست، توانایی چشمگیری در نادیده گرفتن درد و شوک از خود نشان داده و با وجود جراحاتی که برای انسان‌های عادی ناتوان‌کننده خواهند بود، به پیشروی ادامه می‌دهد. برخوردهای پیشین نشان داده‌اند که SCP-076-2 توانایی انجام موارد زیر را دارد، از جمله:

در طی چهار (۴) دقیقه حملهٔ مداوم، یک درِ امنیتی فولادی تقویت‌شده را پاره کند.
در کمتر از سه (۳) ثانیه، مسافتی بیش از ۶۴ متر را طی کند.
چندین گلولهٔ BMG کالیبر ۰.۵۰ را به سر خود دریافت کرده و برای چندین دقیقه زنده بماند و به کشتار ادامه دهد، علی‌رغم آسیب شدید به مخچه.
گلوله‌های کالیبر سلاح‌های کمری و تفنگ‌های تهاجمی را با یک قطعه میلگرد فولادی، در هوا منحرف کند.
بیش از یک (۱) ساعت بدون اکسیژن زنده بماند و در نهایت بر اثر خفگی بمیرد.
با این حال، غیرعادی‌ترین توانایی SCP-076-2، قابلیت ظاهری آن در ظاهر کردن سلاح‌های تیغه‌دار از هیچ‌کجاست. تصاویر ویدئویی ضبط‌شده با حرکت آهسته نشان می‌دهند که تیغه‌های مذکور در واقع از یک شکاف بُعدی کوچک بیرون کشیده می‌شوند که به‌عنوان «حفره‌ای کوچک در فضا» توصیف شده است. اینکه این درگاه به کجا منتهی می‌شود ناشناخته است، همان‌طور که چگونگی ایجاد چنین شکاف‌هایی توسط SCP-076-2 نیز ناشناخته است. تصاویر تیغه‌های مذکور نشان می‌دهند که آن‌ها از ماده‌ای کاملاً غیرانعکاسی ساخته شده‌اند که همچون «خلأیی سیاه در فضا» به نظر می‌رسد. از آنجا که تیغه‌ها پس از خارج شدن از اختیار آزمودنی به‌سرعت ناپدید می‌شوند، در حال حاضر امکان انجام تحلیل ساختاری آن‌ها وجود ندارد.

SCP-076-2 در موارد متعددی و به روش‌های گوناگون عملاً کشته شده است:

تیراندازی مداوم با چندین مسلسل با کالیبر سنگین.
خفگی.
له‌شدن زیر قطعه‌ای از تجهیزات آسانسور به وزن ۱۳.۶ تُن متریک که برای استفاده در SCP-076 در نظر گرفته شده بود.
سوزاندن با استفاده از نارنجک Thermate-TH3 که مستقیماً درون حفرهٔ باز قفسهٔ سینهٔ SCP-076-2 قرار داده شده بود.
در شدیدترین تا به امروز، منطقهٔ محبوس‌سازی-25 (که پیش‌تر SCP-076 را در خود جای داده بود) مجبور شد کلاهک جنگی مستقر در محل را به‌عنوان آخرین تلاش برای محبوس‌سازی SCP-076-2، در حالی که در تلاش برای فرار بود، منفجر کند؛ این انفجار منجر به نابودی کامل سایت و تمام کارکنان حاضر در محل شد. SCP-076-1 جان سالم به در برد.

پس از مرگ، بقایای SCP-076-2 به‌سرعت متعفن شده و در نهایت به خاکستر تبدیل می‌شوند. سپس SCP-076-1 و تابوت درون آن با نیروی زیادی بسته می‌شوند و قفل می‌چرخد و آن را مهروموم می‌کند. پس از آن SCP-076-2 درون تابوت بازسازی خواهد شد؛ فرایندی که ممکن است از شش (۶) ساعت تا بیست‌وپنج (۲۵) سال طول بکشد.

آنچه از تحلیل‌های پس از مرگ SCP-076-2 وجود دارد، نشان می‌دهد که این موجود دارای سامانه‌ای داخلی است که تفاوت چشمگیری با سامانهٔ بدن ما دارد؛ این موضوع در [داده‌ها حذف شدند] ثبت شده است.

تکمیلی: SCP-076 در ████████████، مغولستان، در سال 18██ توسط باستان‌شناس‌هایی از انگلستان کشف شد. تمام اعضای این گروه اکتشافی متعاقباً در مسیر بازگشت به خانه کشته شدند. SCP-076 از کشتی █████ ███████ توسط انجمن ███████ (یکی از سازمان‌هایی که بعدها با سازمان‌های دیگر ادغام شد و ائتلاف جهانی علوم خفیهٔ امروزی را تشکیل داد) بازیابی شد و در محراب درونی آن‌ها به نمایش گذاشته شد.

SCP-076 به مدت ███████ (██) سال در انبار باقی ماند تا اینکه SCP-076-2 فعال شد و در ██-██-████ فرار کرد. دلیل فعال شدن SCP-076 در حال حاضر ناشناخته است، اما در همین زمان بود که کلیدهای پوستهٔ بیرونی گم شدند. عملیات گستردهٔ جست‌وجو برای یافتن آن، که بیش از سه (۳) سال و ████ ███████ به طول انجامید، تا زمانی ادامه یافت که SCP-076-2 توسط ██████████ ███████ از کار افتاد؛ این اقدام باعث مرگ آن و در نتیجه بازسازی دوبارهٔ آن درون SCP-076-1 شد؛ در آن زمان SCP-076-1 توسط مأموران بنیاد SCP بازیابی و ایمن‌سازی شده بود.

آزمودنی سه (۳) سال دیگر در بازداشت باقی ماند و تحت نظارت دائمی قرار داشت و هر بار که فعال می‌شد، خنثی می‌شد؛ هرچند گاهی اوقات قادر بود برای دوره‌های کوتاهی فرار کند، که اغلب در نتیجهٔ نقض‌های امنیتی ناشی از حملات سایر سازمان‌ها بود. شمار تلفات بنیاد در نتیجهٔ این موارد [داده‌ها حذف شدند]

[اطلاعات حذف شده]

پس از آخرین حادثه، رویه‌های فعلی مربوط به SCP-076 اجرا شدند، هرچند با افزایش استانداردهای فناوری، این رویه‌ها به‌طور منظم ارتقا پیدا می‌کنند.

پیوست 076-2: «پروژهٔ ایبل» و «نیروی عملیات ویژهٔ متحرک امگا-7»